"เทศกาลภาพยนตร์ฝรั่งเศส 2012"

 ข้อมูลโดย matichon.co.th

กลับมาอีกครั้ง สำหรับงาน  "เทศกาลภาพยนตร์ฝรั่งเศส 2012"(French Film Festival 2012) ซึ่งถือว่าเป็นของ "เทศกาลวัฒนธรรมฝรั่งเศส" หรือ "La Fete" ที่จัดขึ้นทุกปีในบ้านเรา และในปีนี้ งานนี้จัดขึ้นระหว่างวันที่ 9-18 มีนาคม 2012 ที่โรงภาพยนตร์เอสเอฟ เวิรลด์ อาคารเซ็นทรัลเวิลด์ ชั้น 7 บัตรเข้าชมต่อเรื่องสำหรับบุคคลทั่วไปราคา 120 บาท / นักเรียน นักศึกษา 100 บาท

สำหรับสายตาคนที่ดูหนังฮอลลีวู้ด เป็นหลักจะมองว่า หนังจากฝรั่งเศส เมืองที่รุ่มรวยไปด้วยศิลปะวัฒนธรรม จะมีแต่หนังที่เข้าขั้น "อาร์ต" ซึ่งดูได้ยากมาก แต่อันที่จริงแล้ว หนังฝรั่งเศสที่เล่าเรื่องสนุกๆมีมากมาย โดยเฉพาะหนังที่ทางเทศกาลเลือกมาในแต่ละปี มีแต่หนังสนุกเต็มไปหมด

ในรอบนี้ มีหนังจำนวนทั้งหมด 10 เรื่องด้วยกัน ได้แก่...

1. Le Nom Des Gens (The Names of Love)

ผู้กำกับ : Michel Leclerc
นักแสดง : Jacques Gamblin, Sara Forestier, Zinedine Soualem, Carole Franck, Jacques Boudet

เรื่องย่อ : บาเอีย เบนมาห์มุด หญิงสาวใจกล้า ผู้เชื่อมั่นอุดมการณ์การเมืองของตัวเองอย่างแน่วแน่และยอมหลับนอนกับบรรดา ชายผู้คิดต่างเพื่อกล่อมให้พวกเขามีแนวคิดเดียวการเมืองเช่นกับเธอ และผลที่ได้รับก็ล้วนออกมาคุ้มค่า จนกระทั่งเมื่อเธอพบกับอาร์ตูร์ มาร์แต็ง(Arthur Martin) หนุ่มใหญ่วัยสี่สิบผู้เงียบขรึม ผู้ไม่นิยมกระทำการใดๆ ที่มีความเสี่ยงแม้เพียงนิดเดียว บาเอีย เบนมาห์มุดบอกกับตัวเองว่าผู้ชายชื่อแบบนี้ (Arthur Martin เป็นชื่อบริษัทอุปกรณ์เครื่องใช้ในครัวเรือน โดย Arthur Martin ยึดอุดมการณ์ทางการเมืองแนวสังคมนิยม) คงต้องมีแนวคิดแนวฟาสซิสต์อย่างแน่นอน แต่ชื่ออาจไม่สื่ออย่างที่คิดและรูปลักษณ์อาจไม่เป็นอย่างที่เห็นก็เป็น ได้...

2.Un Heureux Evénement(A Happy Event)

ผู้กำกับ : Rémi Bezançon
นักแสดง : Louise Bourgoin, Pio Marmaï, Josiane Balasko, Thierry Frémont, Firmine Richard

เรื่องย่อ : “เธอทำให้ชั้นยอมทนได้ทุกอย่าง ทำให้ฉันได้สัมผัสกับความรู้สึกอันเป็นที่สุด ทั้งรักที่สุด เสียสละที่สุด อ่อนโยนที่สุดและทุ่มเทที่สุด เธอทำให้ตัวฉันเปลี่ยนไป ทำไมหนอ ทำไมไม่เคยมีใครบอกเรื่องนี้กับฉัน ทำไมไม่มีใครเล่าให้ฉันฟังบ้างเลย” นี่คือช่วงเวลาแห่งความสุขที่ถ่ายทอดจากความรู้สึกเบื้องลึกในจิตใจของผู้ เป็นแม่

เรมี เบอซองซง ผู้กำกับวางโครงสร้างภาพยนตร์ไว้เป็นสองช่วง คือ ก่อนและหลังคลอด เพื่อถ่ายทอดภาพจินตนาการและความเป็นจริงของการเป็นแม่

3.Les Femmes du 6ème Etage(Service Entrance)

ผู้กำกับ : Philippe Le Guay
นักแสดง : Fabrice Luchini, Sandrine Kiberlain, Carmen Maura, Natalia Verbeke, Lola Duenas

เรื่องย่อ : ณ กรุงปารีสในยุคปี 60 ฌอง-หลุยส์ ฌูแบรต์ พนักงานแลกเปลี่ยนเงินตราผู้เคร่งครัดต่อหน้าที่และคุณพ่อผู้เข้มงวดค้นพบ ว่าบนชั้นหกของตึกของกลุ่มชนชั้นกลางที่เขาอาศัยอยู่นั้นเป็นแหล่งรวมบรรดา สาวใช้สเปนผู้เต็มไปด้วยความสดใสเริงร่า เขาจึงปล่อยตัวปล่อยใจให้เพลิดเพลินไปกับความมีชีวิตชีวาของเหล่ากลุ่มสาว ใช้และได้สัมผัสความสุขตามวิถีเรียบง่ายเป็นครั้งแรก แต่คนเราจะเปลี่ยนชีวิต ณวัย 45 ได้จริงหรือ...

นับเป็นครั้งที่ 3 ที่ซองตรีน กิแบร์แล็งแสดงบทคู่ชีวิตของฟาบริซ ลุคคินีบนจอเงิน โดยเรื่องแรก เธอรับบท ภรรยาผู้แสนจะเชื่อฟังสามีในเรื่อง “Beaumarchais, l′Insolent” ต่อด้วยการสวมบท “จูเลียต” ในภาพยนตร์เรื่อง “Rien sur Robert”

4.Elle S’Appelait Sarah(Sarah’s Key)

ผู้กำกับ : Gilles Paquet-Brenner
นักแสดง : Kristin Scott Thomas, Mélusine Mayance, Niels Arestrup, Frédéric Pierrot, Michel Duchaussoy

เรื่องย่อ : ณ ปัจจุบัน จูเลีย จาร์มอนด์ นักข่าวสาวชาวอเมริกันผู้ย้ายมาตั้งรกรากที่ปารีสตั้งแต่ 20 ปีที่แล้วกำลังเจาะประเด็นเรื่องราวอันโหดร้ายในยุคสงครามโลกครั้งที่สอง ณ สนามแข่งจักรยานฤดูหนาว (Vel’d’Hiv) ขณะสืบข้อมูลค้นความจริง เธอก็ได้พบกับซาร่าห์ ผู้เป็นเพียงเด็กสาววัย 10 ขวบเมื่อกรกฎาคม ปี 2485 จูเลียหารู้ไม่ว่าประเด็นข่าวที่เธอกำลังสืบเสาะจะมีส่วนพัวพันกับตัวเธอ อีกทั้งจะโยงไปถึงการไขปริศนาบางอย่างในครอบครัวอีกด้วย

“Elle a’appelait Sarah” ภาพยนตร์ที่ดัดแปลงจากนวนิยายสร้างชื่อของ ตาติอานา เดอ รอสเนย์ ซึ่งตีพิมพ์ในฝรั่งเศสปี 2549

5.Ensemble, C’est Trop(Altogether Too Many!)

ผู้กำกับ : Léa Fazer
นักแสดง : Nathalie Baye, Pierre Arditi, Jocelyn Quivrin, Aissa Maiga, Jacques Weber

เรื่องย่อ : เคลมองตีนและเซบาสเตียง คุณแม่ยังสาวและคุณพ่อยังหนุ่มผู้ยุ่งอีรุงตุงนังเป็นกิจวัตรเพราะต้องรับ มือทั้งกับงานนอกบ้านและการดูแลลูกๆ ทั้งสอง  ด้านมารี-ฟรองส์ แม่ของเซบาสเตียงจับได้ว่าอองรี ผู้เป็นสามีนอกใจ และกำลังจะมีลูกกับชู้รัก เธอจึงย้ายมาอยู่บ้านเดียวกับเซบาสเตียง เมื่อย้ายเข้ามาในบ้าน เธอก็ทำตัวประหนึ่งวัยรุ่นมีปัญหา พร้อมมีเรื่องป่วนครอบครัวของลูกชายและลูกสะใภ้ได้ไม่เว้นแต่ละวัน

ในสายตาของผู้กำกับสาว เลอา ฟาแซร์ นั้น นักแสดงมากฝีมืออย่างนาตาลี เบย์เปรียบเหมือนดนตรี “หากเธอเจอคู่แสดงที่ “ใช่” ทุกอย่างก็บรรเลงออกมาได้อย่างลงตัว ทั้งสีหน้า อารมณ์ขันก็จะสื่อมาจากใจ อีกทั้งการแสดงก็จะเป็นไปอย่างธรรมชาติ”

6.Un Poison Violent(Love Like Poison)

ผู้กำกับ : Katell Quillévéré
นักแสดง : Clara Augarde, Lio, Michel Galabru, Stefano Cassetti, Thierry Neuvic

เรื่องย่อ : อานนา เด็กสาววัยรุ่นวัย 14 ย้ายออกจากหอพักเพื่อกลับสู่หมู่บ้านเกิด ปิดเทอมนี้เธอจะเข้าทำพิธีศีลกำลัง (Confirmation) พิธีการสุดท้ายตามหลักศาสนาเพื่อยืนยันจะนับถือศาสนาคริสต์ตลอดไป เมื่อเดินทางมาถึงบ้าน เธอก็ได้รับรู้ว่าพ่อทิ้งครอบครัวไปเสียแล้ว แม่ก็เสียใจอย่างมากและขอย้ายไปอาศัยอยู่กับบาทหลวงซึ่งเป็นเพื่อนสมัยเด็ก อานนาเองก็เริ่มสนิทสนมกับปิแอร์ หนุ่มวัยรุ่นผู้รักอิสระ มีความเชื่อมั่นในตัวเองและไม่ค่อยสนใจในพระเจ้า การพบกับปิแอร์ทำให้แอนนาหวั่นไหว ส่วนลึกในใจของเธอสับสนและค้นหาคำตอบว่าเธอต้องการมอบกายและวิญญาณแด่พระ เจ้าหรือแก่สิ่งอื่นใดกันแน่

7.La Famille Wolberg(Wolberg’s Family)

ผู้กำกับ : Axelle Ropert
นักแสดง : François Damiens, Valérie Benguigui, Leopoldine Serre, Jocelyn Quivrin, Valentin Vigourt

เรื่องย่อ : ซิมง วอลแบรก์ ผู้ว่าการเมืองเล็กๆ แห่งหนึ่งใน Pays Basque เป็นคนที่ยอมใช้อำนาจทำทุกอย่างเพื่อจะรวมสมาชิกครอบครัวให้พร้อมหน้า แม้สมาชิกบางคนจะไม่สนใจจะเข้าร่วมก็ตาม เขาจึงใช้วันครบรอบวันเกิดลูกสาวคนโตเป็นข้ออ้างให้สมาชิกมากันครบครันเพื่อ คอยจับผิดภรรยาที่เขาสงสัยว่านอกใจ และนี่คือจุดเริ่มต้นของวิกฤติในครอบครัวอันเกิดจากข้อพิพาทและการกล่าวหา

8.Les Tribulations d’Une Caissière(A Checkout Girl’s Big Adventures)

ผู้กำกับ : Pierre Rambaldi
นักแสดง : Déborah François, Elsa Zylberstein, Nicolas Giraud, Gilles Cohen, Firmine Richard

เรื่องย่อ : การดำรงชีวิตของเธอในทุกๆวันไม่ได้เป็นสีชมพู โซลเวก พนักงานคิดเงินในซุปเปอร์มาร์เก็ตแห่งหนึ่ง ยังคงสร้างรอยยิ้ม แม้ว่าได้รับคำตำหนิจากลูกค้าและเจ้านายหัวแข็งหัวรั้นเป็นประจำ อาจเป็นเพราะเธอมีบล็อกลับๆ ที่เธอระบายเรื่องราวในชีวิตประจำวันอันยุ่งยากของเธอด้วยอารมณ์ขันได้ ในคืนนึงที่หิมะตก โชคชะตาทำให้เธอได้เจอกับชาร์ลส์ ชายหนุ่มที่ตกหลุมรักเธอในทันที โดยไม่ได้เฉลียวใจคิดเลยว่าเขาทั้งคู่ไม่ได้มาจากสังคมแบบเดียวกัน แต่ถ้าบล็อกหนึ่งบล็อกเปลี่ยนชีวิตพนักงานคิดเงินหลายพันคนแล้ว เราจะไม่เชื่อเทพนิยายได้อย่างไร

ภาพยนตร์ดัดแปลงมาจากหนังสือเรื่อง caissière à l′origine du blog ของ Anna Sam ซึ่งเป็นแรงบันดาลใจให้ Pierre Rambaldi มาสร้างภาพยนตร์เรื่องนี้

9.Au Fond des Bois(Deep in the Wood)

ผู้กำกับ : Benoît Jacquot
นักแสดง : Islid Le Bescot, Nahuel Perez Biscayart, Jérôme Kircher, Mathieu Simonet, Jean-Pierre Gos

เรื่องย่อ : ภาพยนตร์อ้างอิงจากเรื่องจริงที่เกิดในศตวรรษที่ 19 เรื่องราวของโจเซฟีน ลูกสาวของแพทย์ผู้เป็นที่เคารพรักของชาวบ้านในชนบท โจเซฟีนผู้เคร่งศาสนาและอารมณ์อ่อนไหวกลับหลงเสน่ห์ชายพเนจรนาม ทิโมเธ ท้ายที่สุดเธอออกจากบ้านและหนีไปใช้ชีวิตอยู่ในป่ากับชายที่เธอรัก แต่เธอหนีไปด้วยความสมัครใจหรือถูกบังคับกันแน่
เนื่องจากนักแสดงฝรั่งเศสหลายรายเกรงจะได้รับผลกระทบต่อภาพลักษณ์เมื่อ ภาพยนตร์ออกฉาย  บทของ  “ทิโมเธ” จึงแสดงโดย นาฮูแอล เปเรส บิสคาบาร์ท นักแสดงชาวอาร์เจนตินา

10.Khamsa

ผู้กำกับ : Karim Dridi
นักแสดง : Marc Cortes, Raymond Adam, Simon Abkarian, Tony Fourmann, Mehdi Laribi

เรื่องย่อ : มาร์โก เด็กชายวัยสิบเอ็ดขวบอาศัยอยู่กับครอบครัวหนึ่งภายใต้ระบบป้องปกและคุ้มครอง เด็ก วันหนึ่งเขาหนีออกจากครอบครัวเพื่อกลับไปยังแคมป์เร่ร่อนอันเป็นสถานที่ที่ เขาถือกำเนิด และพบว่าทุกอย่างที่นี่ยังคงเหมือนเดิมไม่ต่างจากวันที่เขาจากไป ทั้งการกระโดดน้ำที่ท่าต่อเรือเอสตัค การเล่นไพ่ยามค่ำคืน หรือการชนไก่ มาร์โกกับเพื่อนรักวัยเด็กร่วมกันก่อสารพัดเรื่องงี่เง่า โดยลึกๆ ในใจ เขาคาดหวังแค่เพียงสิ่งเดียวเท่านั้น นั่นคือการได้รับการยอมรับจากโลกที่ไม่ต้องการเขา

15 ปีหลังจากภาพยนตร์เรื่อง « Bye-Bye » การิม ดริดิ ผู้กำกับ ต้องการสร้างภาพยนตร์เกี่ยวกับย่านชุมชนแออัดต่างๆ ในเมืองมาร์เซย์อีกครั้ง จึงเป็นที่มาของเรื่อง «  Khamsa »

จอมณรงธร (ตี๋)

ประธานชมรมภาษาตะวันตก

ปีการศึกษา 2555-56

กลุ่ม "รวมบาป"

6 กันยายน 2012

Amelie สาวน้อยหัวใจสะดุดรัก

 ข้อมูลโดย Cyberchat

Amelie สาวน้อยหัวใจสะดุดรัก

เอมิลี่ คือซีดีที่ดูแล้วประทับใจ เป็นหนังที่อมยิ้มให้แง่คิดในชีวิตและชวนติดตามทั้งเรื่องจนจบ ภาพก็สวยคลาสสิค ดูไปได้ยังไงหนังเรื่องเดียวดูสองรอบในวันเดียวกัน





(Amelie) เอมิลี่ สาวน้อยหัวใจสะดุดรัก คือภาพยนตร์ที่ได้รับคำชื่นชมทั่วโลกและกวาดรางวัลจากเทศกาลภาพยนตร์จากทั่ว ทุกมุมโลกเป็นประวัติกาล




พ่อ ของเธอเป็นทหารไม่ชอบพบปะสังคม หมกมุ่นอยู่แต่ในบ้านที่ชอบเช็ดรองเท้า เช็ดเครื่องมือ เมื่อแม่เธอตายพ่อเธอก็หมกมุ่นดูแลสวนสุสานให้แม่
ส่วนแม่เป็นครู ชอบวิตกกังวล สะอาดและเจ้าระเบียบ

ในวัยเด็กพ่อเธอเข้าใจผิดคิดว่าเธอเป็นโรคหัวใจ ไม่ควรไปโรงเรียนให้แม่สอนหนังสือให้ที่บ้าน...เธอจึงไม่มีสังคม
มี เพื่อนที่มีชีวิตเป็นปลาทองตัวเดียวในขวดโหล แม้แต่ปลายังคิดฆ่าตัวตายจนต้องเอาไปปล่อยลงคลองหญิงสาวผู้ถูกเลี้ยงตั้งแต่ เด็กอย่างโดดเดี่ยว เนื่องจากอยู่คนเดียวจึงอยู่ในโลกจินตนาการของเธอ

เมื่อเธอโตขึ้น ในโลกที่หยุดนิ่งที่บ้านของเธอ โตพอจะไปจากบ้านหลังนี้ เธอจึงไปเป็นสาวเสริฟ
เธอไม่เคยมีแฟนแต่เคยลองมีsex แต่ผิดหวังเลยหันมาหาความสุขเล็กๆน้อยๆให้ตัวเอง เช่น เธอมีความสุขจากการโยนหินในคลอง การทำขนมเค้ก




เอมิลี่เป็นคนชอบสังเกตลายละเอียดที่คนไม่สนใจ
เธอ ชอบสังเกตและเฝ้ามองผู้คน เธอมีความสุขกับการแสวงหาสิ่งเล็กๆน้อยๆในชีวิตเธอจะมีกล้องส่องทางไกลแอบดู ผู้คน มนุษย์แก้วชายชราผู้บอบบาง นักวาดภาพอยู่แต่กับบ้านเป็นเวลา20ปี จะวาดภาพของเลอนัวร์ปีละ1ภาพ เขามีกล้องคอยแอบจับสีหน้าคนแล้วเอามาวาดภาพ

มีวันนึงวันที่เปลี่ยนแปลงชีวิตเธอ เธอบังเอิญได้ค้นพบกล่องเหล็กเก็บของเล็กๆน้อยๆในวัยเด็กหลังกำแพงอพาตเม้นท์ที่เธออยู่
"คงมีเพียงคนที่พบศพสุสานตุตานคาเมนในอียิปต์เท่านั้นที่รู้ความรู้สึกเอมิลี่"





เธอ จึงอยากตามหาเจ้าของกล่องและคนที่ไขปริศนาเจ้าของกล่องก็คือนักวาดภาพ เมื่อเจ้าของกล่องได้พบกล่องเขาร้องไห้ ความทรงจำทุกอย่างในวัยเด็ก กับของเล่นกล่องใบเล็กที่ขึ้นสนิม ไม่ว่าจะเป็นลูกแก้ว เครื่องบินเล็กจู่ๆเธอก็รู้สึกถึงความสัมพันธ์ของอากาศชีวิตเรียบง่ายและ ชัดเจน กระแสช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ครอบงำเธอเธอชอบวางแผนไม่ว่าจะแกล้งคนหรือช่วย เหลือคนอย่างแยบยลชอบที่เธอช่วยพ่อ ช่วยคนดีกว่าช่วยตัวโนมในสวน เอมิลี่ขโมยตุ๊กตาโนมในสวนของพ่อ โนมถ่ายรูปไปเที่ยวต่างประเทศที่ต่างๆแกล้งชายเจ้าของร้านขายของชำที่ชอบ รังแกและตำหนิลูกจ้างของเขา




อยู่ มาวันหนึ่งเธอได้พบกับนีโน่เพื่อนสมัยเรียน เธอวิ่งตามเขาและเก็บกระเป๋าและสมุดรูปถ่าย เธอบอกกับนักวาดภาพว่า "เขาคงกลัวคนอื่นลืมจึงบันทึกภาพตัวเองในสถานที่ต่างๆ เพื่อคนอื่นไม่ลืมเลือน



ในร้านที่เธอทำงาน จะมีเรื่องราวของความรัก ชายผู้ขี้หึงนั่งเฝ้าตื้อสังเกตแฟนที่เลิกกัน และใช้เทปบึนทึกเสียงบันทึกพฤติกรรมจับผิดแฟนเก่าตลอดเธอแอบรักนีโน่ชายผู้ ทำงานในสวนสนุก ชอบสะสมภาพผู้คนซึ่งถูกทิ้งไว้ตามตู้ถ่ายรูปสาธารณะ เธอจะเอาสมุดภาพถ่ายที่เก็บได้ไปให้เขา เขายังไม่มีแฟนมันคงยากสำหรับคนช่างฝันที่เขาจะมีแฟนนักวาดภาพแนะนำเธอ.... เธอไม่กล้าพบคนที่เธอรักหรือจะมีชีวิตในความฝันความล้มเหลวคือประสบการณ์ ชีวิต ถ้าเธอพบในกลางหัวใจที่แห้งแล้งและเปราะบางเหมือนกระดูก





ปรัชญาซึ้งคำพูดประทับใจ

"ผู้หญิงทุกคนแสวงหากลับไปสู่อ้อมกอดผู้ชาย
"ผู้หญิงที่ขาดความรักก็เหมือนดอกไม้ที่ขาดแสงอาทิตย์"
"ไม่มีคุณอารมณ์ที่พบในวันนี้คงเหมือนเศษธุลีของวันวาน"
"ความรักไม่มีใครหนีมันพ้นหรอก"
"ศิลปินต้องทำให้จบเสร็จในช่วงเวลานั้น
ไม่หยุด ไม่งั้นผลงานไม่ต่อเนื่อง
จะไม่อยากทำอีก"

 จอมณรงธร (ตี๋)

ประธานชมรมภาษาตะวันตก

ปีการศึกษา 2555-56

กลุ่ม "รวมบาป"

5 กันยายน 2012

37°2 Le Matin พระเจ้าวางแผนให้เรารักกัน

 วิจารณ์โดย  nantakwang

37°2 Le Matin

Betty Blue : หรือพระเจ้าวางแผนให้เรารักกัน

 นานมาแล้ว...นิตยสาร GM กับ Pulp เคยมาสัมภาษณ์ผมเกี่ยวกับ 10 หนังในดวงใจ ปกติเวลามีหนังสือมาสัมภาษณ์เรืองแบบนี้ คุณสามารถขอเวลาเขาไปได้เยอะ ๆ เพราะต้องคิด แต่ผมใช้เวลาไม่นานในการเลือกเพราะว่ามันอยู่ในหัวใจมานาน  นานจนเราแค่คิด ก็จำชื่อได้ betty blue เป็นหนังอันดับ 7 จาก 10 อันดับ

 มันไม่ใช่หนังที่ดูได้บ่อยแบบ the road home หรือ stand by me
 ไม่ใช่หนังที่ดูแล้ว ซาบซึ้ง คิดถึงวัยเยาว์แบบ cinema paradise
 แต่เป็นหนังที่เมื่อคิดจะหยิบดู ความรุนแรงก็จะเกิดขึ้นตัวหนัง
 “ความรู้สึกรุนแรง” ในที่นี้คือ ความจริงจังในเรื่องที่รับรู้ ตั้งใจดู และไม่ใช่ดูผ่านๆ
 ............................

 ผม น่าจะตั้งชื่อภาษาไทยว่า “งดงามแม้ยามหนึ่ง”  หรือ “โมงยามของความอิ่มเอม” แต่คิดว่าชื่อ “พระเจ้าวางแผนให้เรารักกัน”  น่าจะดีกว่าสำหรับ “ซอร์ก” และ “เบ็ตตี้”

ซอร์ก เป็นชายหนุ่มหน้าตาดี เขาทำงานเป็นช่างทาสีบังกะโลริมทะเล ที่อยู่ไปวันๆ ไม่มีความฝัน ไม่มีแรงจูงใจต่อสิ่งใด ผู้ชายแบบนี้จะว่าไปไม่มีพิษมีภัยอะไร จิตใจดี แต่ฝากอนาคตด้วยลำบาก เพราะเฉื่อยชา นิ่งเฉยกับทุกเรื่อง

 อย่างไรก็ตาม  ท่ามกลางความเป็นคนไม่มีอะไร ซอร์ก ก็ยังมีความฝัน
 ความ ฝันของเขา ไม่ใช่การมีจตุคามครบคอลเลคชั่น หรือมีเงินในบัญชีธนาคารถึง 100 ล้าน  ฝันของ ซอร์ก แสดงออกได้ถึงการที่เขารักการเขียน และพยายามเขียนหนังสือ
 หลายครั้ง ที่ซอร์กมักจะหยิบกระดาษมาขีดๆ เขียนๆ อะไรไว้ แล้วก็เก็บไว้ใต้เตียง
 มันก็คงเป็นอยู่แบบนั้น ถ้างานเขียนไม่ถูก “ค้นพบ” โดย “เบ็ตตี้” ในคืนหนึ่ง
 ..................................

 เบ็ต ตี้ เป็นหญิงสาวที่ตาเศร้า เธอมีปัญหาเรื่องการควบคุมอารมณ์ตัวเอง บ่อยครั้งที่เมื่อมีเรื่องเล็กๆ น้อยๆ เธอจะระเบิดอารมณ์ออกมาจนทุกอย่างพังหมด ผู้ชายหลายคน คงอยู่ด้วยกับผู้หญิงอารมณ์ร้ายลำบาก (ตรงกันข้ามก็เหมือนกัน) แต่ ซอร์ก เป็นข้อยกเว้น ท่ามกลางนิสัยที่ดูเลวร้ายของเธอ หนุ่มช่างทาสีพบว่า เบ็ตตี้ เป้นคนอ่อนไหวและมีแรงกระตุ้น ความปรารถนารุนแรงที่อยากจะมีชีวิตที่ดีขึ้น

น่าสนใจนะครับ เมื่อหนังวางตำแหน่งและลักษณะของตัวละครแบบนี้ คนหนึ่งเหมือนไม่มีความฝัน อยู่ไปวันๆ อีกคนไม่อยู่กับร่องกับรอย แต่มี passion และ ambition มีแรงขับที่จะเดินไปข้างหน้า ไม่ยืนอยู่กับที่ บทหนังไม่ได้แนะนำ “ที่มา” ของ เบ็ตตี้ และ ซอร์ก อย่างละเอียด เปิดเรื่องมา ก็เมคเลิฟ ร่างกายเปลือยเปล่าบนเตียงนอน ด้วยภาพ long shot ไกลๆ เพื่อแสดงให้เห็นว่า ไม่ได้ต้องการสื่อแง่มุมเปลือยโป๊  แต่ให้เราเห็นความสัมพันธ์ที่มีต่อกัน

 ผมไม่รู้ว่า ซอร์ก จีบ เบ็ตตี้อย่างไร และไม่รู้ว่าอะไรทำให้ทั้งคู่รักกัน และมีความสัมพันธ์แบบ “ยืนเคียงกัน” แต่หลังจากดูไปเกือบชั่วโมง ก็เริ่มจะเข้าใจ  เบ็ตตี้ อาจเป็นคนอารมณ์ร้าย จนใครๆ ก็ไม่รับและรับไม่ได้ (เธอเคยจุดไฟเผาบังกะโลที่ ซอร์ก ทาสีด้วย เพราะรู้สึกว่า นายของซอร์ก ใช้งานเขาแบบเกินทาส) แต่เธอเป็นคนเดียวที่มองเห็น “คุณค่า” ในตัวเขา ซอร์ก มองมาตลอดว่าตัวเองไม่มีอะไรดี แต่เบ็ตตี้บอกว่าไม่ใช่ หนึ่งในนั้นที่ยืนยัน ไม่ใช่การสีสวยๆ ให้กับบ้านพักเป้นร้อยหลัง

แต่คือ “การเขียนหนังสือ” เบ็ต ตี้ ยืนยันว่า ซอร์ก เป็นนักเขียนได้ เธอรื้อกล่องเก็บงานเขียนที่อยู่ใต้เตียงของเขามาอ่าน แถมเจ้ากี้เจ้าการ เอามันมานั่งพิมพ์ดีดทีละคำเพื่อส่งไปให้บรรณาธิการอ่าน
 ฉากที่เบ็ตตี้ นั่งจิ้มแป้นเครื่องพิมพ์ดีดทีละคำนั้น น่ารักมาก มันแสดงถึงความพยายาม(passion) ที่ซ่อนอยู่ แต่หลายเรื่องในชีวิตคนเรา ก็ไม่ได้สมหวังอย่างที่คิด เสมอไป 

 ทันทีที่รู้ว่า บก.ปฏิเสธงานเขียนของ ซอร์ก เพราะมันยังไม่ดีพอ เบ็ตตี้ เอามีดไปกรีดหน้าบรรณาธิการถึงสำนักพิมพ์ การกระทำของเธอ อาจจะดูรุนแรงมาก (เผาบังกะโล, กรีดหน้าคน) แต่ลึกลงไป สิ่งนี้อาจตอบสนองจิตใจของ ซอร์ก อยู่ลึกๆ เขามีชีวิตที่น่าเบื่อมาตลอด อยู่ไปวันๆ นำใครไม่เป็น และไม่รู้ว่าจะทำวันเวลาของเขาและเธอให้ดีอย่างไร

มีอยู่ฉากหนึ่ง บทหนังเจตนาใส่เข้ามาแบบผ่านๆ ถ้า เผลอก็อาจไม่รู้สึก แต่นี่คือหนังฝรั่งเศสที่มีรายละเอียดให้จับเยอะตามแนวทางของหนังยุโรป (ขณะที่โครงสร้างของพวก American movie เน้นไปที่สีสันของ “พล็อต”) ฉาก ที่ว่านี้ก็คือ เมื่อ ซอร์ก มองไปในท้องทะเล เขาเห็นเรือใบสีขาวลอยอยู่บนผิวน้ำ มันงามจนไม่มีใครกล้าจะคิดว่า หนังจะสื่ออะไรในทางลบ

“เรือใบสีขาว” ในท้องทะเล คืออะไรหรือ ?
 ถ้า ตีความตามลัทธิ zen  เรือใบที่ลอยอยู่บนท้องทะเลงดงาม ก็คือการชักชวนให้ปลดปล่อยตัวเองจากพันธนาการที่รัดเขาจนแน่น ซอร์ก ไม่กล้าทำอะไรเลย นายทุนเอาเปรียบก็ก้มหน้ารับคำสั่ง
 แต่ถ้าตีความ (interpretation) แบบปรัชญา ที่หนังจากแดนน้ำหอมชอบทำบ่อยๆ เรือใบที่เห็นก็มีความถึง “เบ็ตตี้” สิ่งดีๆ เรื่องสวยงาม  ที่ผ่านเข้ามาในชีวิตของเขา นั่นเอง
 ..............................

 วันหนึ่ง เมื่อมีเบ็ตตี้มานำเขาแบบนี้ มันเหมือน ซอร์ก ถูกกระตุ้นให้พยายามอยู่ทางอ้อม
 อย่างน้อยก็กับ “งานเขียน” ที่เขารัก เพราะไม่ว่าจะทำอะไร เขียนอะไร ดีหรือไม่ดี  เบ็ตตี้อยู่เคียงข้างเขาเสมอ ใน ต้นฉบับภาษาฝรั่งเศส เบ็ตตี้ ปลอบโยน ซอร์ก ว่า เขาเป็นนักเขียนได้ จาก sense ที่ละเอียดอ่อนของเธอ แม้เขาไม่เชื่อในทีแรก แต่ก็เริ่มรู้สึกแล้วนิดๆ จากจุดนี้ หนังเปลี่ยนอารมณ์เข้มข้นขึ้น เบ็ตตี้ ไม่ใช่แค่คู่นอนของ ซอร์ก อย่างที่ใครๆ นินทาอีกต่อไป แต่กำลังเป็น “คู่ชีวิต” ของเขา

 ทุกอย่างเหมือนกำลังไปได้ดี  มีสัญลักษณ์หนึ่งปรากฏขึ้นมาเพื่อยืนยันว่า สถานะของ ซอร์ก และ เบ็ตตี้  หนักแน่นขึ้น ยืนเคียงกันมากขึ้นชัดเจน ก็คือการที่ซอร์กมีรถขับ การมีรถไม่ได้ทำหน้าที่ในเชิงวัตถุนิยม แต่หมายถึงการพัฒนาตัวเองขึ้นมาแล้ว

ไม่ใช่นิ่งเฉย ไม่มีแรงกระตุ้นต่อใดๆ คืนหนึ่ง เบ็ตตี้กระซิบบอกซอร์กว่า เขาควรจะเริ่มเขียนหนังสือนะ ซอร์ก เหมือนฟังแล้วก็ผ่านเลยไป ไม่ได้ใส่ใจ หนังค่อยๆ งามขึ้นเรื่อยๆ สีฟ้าที่ใช้ เสียงเพลงที่เปิด การเคลื่อนกล้อง ทุกอย่างโรแมนติคฉาก ที่ ซอร์ก ดีใจที่รู้ว่า เบ็ตตี้ ท้องและเขากำลังจะมีลูกนั้น ทำให้ตำรวจทางหลวงดีใจไปกับเขาด้วย เสียงเพลงของทั้งสองคนค่อยๆ ลอยขึ้นมา รถขับไกลออกไป และเห็นถนนหนทางสวยงาม เป็นหนึ่งในฉากที่งดงามของหนัง
 .................................

 ดูถึงตรงนี้ ก็ยังไม่เข้าใจว่า ทำไมต้องมีคำว่า blue 
 ผม ชอบสีฟ้ามากที่สุด ชอบคำว่า blue แต่เวลาคำนี้ปรากฏในงานศิลปะ (ภาพยนตร์ ดนตรี วรรณกรรมและหนังสือ) ความหมายของมัน มักเป็นอะไรที่เศร้ามากกว่าสุข
 ในท้ายเรื่อง หลังจากเบ็ตตี้ดีใจมากที่เธอจะมีลูกกับซอร์ก พอหมอบอกว่า ผลการตรวจนั้นผิดพลาด ไม่ใช่การท้อง และเธออาจมีลูกไม่ได้

ทุกอย่าง ของเบ็ตตี้เหมือนใจสลาย ทั้งที่พยายามกันใหม่ได้ แต่เบ็ตตี้แบกรับความผิดหวังนี้ไม่ไหว เธอทำในสิ่งที่ช็อคคนดู ด้วยการควักตาตัวเองทิ้ง (ไม่มีฉากนี้) มีการตีความทางปรัชญาของนักวิชาการว่า เบ็ตตี้ ตอบโต้พระเจ้า ที่ไม่ให้เธอสมหวังกับอะไร แม้แต่เรื่องมีลูก เพื่อนคนหนึ่งถามว่า ทำไมการมีลูกถึงดูเป็นเรื่องใหญ่สำหรับเพศหญิง ผมก็ตอบได้แค่ว่า มันเป็นเรื่องสำคัญ เพราะถ้า การมีภรรยาทำให้ผู้ชาย มีตัวตนในตัวเอง การมีลูกก็ทำให้ผู้หญิง สมบูรณ์ในความหมายและ “สวยงาม”
 ..............................

 เบ็ต ตี้ บ้าคลั่ง อารมณ์รุนแรงของเธอทำงานอีกครั้ง ซอร์ก เคยบอกไว้ในต้นเรื่องว่า เบ็ตตี้เหมือนม้าที่บาดเจ็บ จากการพยายามกระโดดข้ามสิ่งกีดขวางในสนาม แล้วก็ล้มลงอยู่เรื่อยๆ วันที่เธอจะไม่ลุกขึ้นอีก ก็คือวันที่เธอหมดแรงหรือสิ้นลม ม้าตัวนี้ลุก ขึ้นมาอยู่เรื่อยๆ กับความผิดหวังเรื่องงานทาสีของซอร์ก, กับเรื่องงานเขียนที่ไม่ได้ถูกตีพิมพ์ แต่เธอก็ลุกขึ้นมาวิ่งใหม่

 แต่จากการคำวินัจฉัยพลาด เบ็ตตี้ ไม่ลุกขึ้นมาอีกแล้ว เธอเสียสติกลายเป็นคนบ้า และโรงพยาบาลมัดตัวเธอไว้กับเตียงนอน ซอร์ก นั้นรักเบ็ตตี้ เกินกว่าจะทนเห็นสาวคนรักถูกโรงพยาบาลมัดร่างกายเหมือนนักโทษเอาไว้อย่าง นั้น (โรงพยาบาลไม่อนุญาตให้เขาทำอะไรได้)
 สุดท้าย การปลดปล่อยเธอให้ไปอยู่ในอ้อมแขนของพระเจ้า น่าจะเป็นหนทางที่ดีที่สุด
 ...............................

 ผม ดูเรื่องนี้แล้ว สะเทือนใจกับการตายของ เบ็ตตี้ มากกว่าโศกนาฏกรรมของ แจ๊ค ของโรส มากนัก อย่างไรก็ตาม สิ่งที่หนัง betty blue ต้องการมอบให้เรา
 ไม่ใช่เรื่องเศร้า แต่เป็น “ความงาม” ในความรู้สึก
 ดีเทล สั้นๆ ที่โผล่เข้ามาก่อน เบ็ตตี้ ทำร้ายตัวเองรุนแรง ก็คือ “แมวสีขาว” ที่เดินริมหน้าต่าง และกระโดดเข้ามานอนคลอเคียงข้างๆ ร่าง เบ็ตตี้
  ................................

วันเวลาผ่านไป

 ซอร์ก คิดถึงงานเขียนและการเขียนหนังสืออีกครั้ง
 เขาคิดว่า อย่างน้อยๆ เขาควรจะเขียนหนังสือเพื่อ “เบ็ตตี้” หญิงสาวที่เฝ้ากระตุ้นเขาเรื่องนี้ตลอดมา
 ผมดูหนังที่เกี่ยวกับนักเขียนมานับไม่ถ้วน แต่แปลกดี เวลาพูดถึงฝันของการอยากเป็นคนรับใช้ถ้อยคำ ผมกลับชอบเรื่องนี้มากที่สุด
 มันไม่ใช่หนังยิ่งใหญ่ แต่เป็นหนังที่จะ “อยู่ในใจ”
 หนังที่เคยยิ่งใหญ่ วันหนึ่งอาจไม่ยิ่งใหญ่อีกแล้ว

 แต่หนังที่อยู่ในใจ  คนที่อยู่ในใจ
หลายครั้งเป็นเรื่องเล็กน้อยในชีวิต
 Betty blue  ที่งดงาม - ก็เช่นกัน

จอมณรงธร (ตี๋)
ประธานชมรมภาษาตะวันตก
ปีการศึกษา 2555-56
กลุ่ม "รวมบาป"
4 กันยายน 2012

เทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์

 ข้อมูลโดย sanook.com

 เทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ (Festival de Cannes) หนึ่งในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติที่เก่าแก่ที่สุดในโลก เริ่มจัดขึ้นเป็นครั้งแรกที่เมืองคานส์ เมื่อวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2489 ตอนใต้ของประเทศฝรั่งเศส 

โดย ฌอง ซาอี (Jean Zay) รัฐมนตรีกระทรวงศึกษาธิการ เห็นว่าเทศกาลภาพยนตร์เมืองเวนิส (Mostra de Venise) ในช่วงทศวรรษที่ 1930s กำลังถูกแทรกแซงโดยรัฐบาลเผด็จการฟาสซิสม์ของอิตาลี จึงจัดงานเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติของฝรั่งเศสขึ้นมาบ้าง ในที่สุดก็เลือกเมืองคานส์ซึ่งเป็นเมืองพักตากอากาศที่มีชื่อเสียงของ ฝรั่งเศส โดยมี หลุยส์ ลูมิแยร์ (Louis Lumiere) เป็นประธานคนแรกในปี 2482

แต่เกิดสงครามโลกครั้งที่ 2 เสียก่อน จึงต้องยุติไว้ หลังจากสงครามสงบแล้วจึงรื้อโครงการนี้ขึ้นมาอีกครั้งในปี 2489 โดยจัดขึ้นครั้งแรกที่บ่อนกาสิโนเก่าแก่ที่เมืองคานส์ จากนั้นก็จัดขึ้นเป็นประจำทุกปีในเดือนกันยายน ในปี 2494 เทศกาลได้เลื่อนมาเป็นเดือนพฤษภาคม ปัจจุบันจัดที่อาคาร Palais des Festivals et des Congres เมืองคานส์ 

มีภาพยนต์เข้าฉายที่เทศกาลนี้แล้วกว่า 3 หมื่นเรื่อง ภายในงานมีการประกวดภาพยนตร์ และตลาดซื้อขายลิขสิทธิ์ภาพยนตร์ รวมไปถึงนิทรรศการและงานเสวนาด้านภาพยนตร์ แต่ละปีจะมีการมอบรางวัลใหญ่ได้แก่ รางวัล “Palme d’Or” (Golden Palm) นอกจากนี้ยังมีรางวัล “Grand Prix”, “Best Actress”, “Best Actor”, “Best Director”, “Best Screenplay”, “Jury Prize” และ “Best Short Film” ภาพยนตร์ไทยเรื่องเดียวที่ได้รางวัลจากเมืองคานส์ได้แก่ "สัตว์ประหลาด” (Tropical Malady) ผลงานของ อภิชาติพงศ์ วีระเศรษฐกุล ได้รับรางวัล “Jury Prize" เมื่อปี 2547 

จอมณรงธร (ตี๋)

ประธานชมรมภาษาตะวันตก

ปีการศึกษา 2555-56

กลุ่ม "รวมบาป"

3 กันยายน 2012

10 สถานที่ น่าไปเยือนในปารีส

 ข้อมูลโดย กระปุกดอทคอม

            นับเป็นเมืองน่าเที่ยวที่สุดเมืองหนึ่ง สำหรับกรุง "ปารีส" ที่หากใครได้ไปเยือนแล้วก็ต้องตกหลุมรักในบรรยากาศอันสุดแสนจะโรแมนติกของ เมือง ๆ นี้ จนอยากจะกลายเป็นคนเมืองนี้ขึ้นมาเลยทีเดียว ...

            แต่ถึงจะเป็นอย่างนั้น นักท่องเที่ยวที่มาเยือนกรุงปารีสส่วนใหญ่ต่างก็มีเวลาที่จำกัด ขณะที่เมือง ๆ นี้ มีสถานที่ที่น่าสนใจนับไม่ถ้วน จนทำให้การเที่ยวชมสถานที่ท่องเที่ยวทุกที่ในปารีสกลายเป็นสิ่งที่ทำได้ยาก หากมีเวลาเที่ยวเพียงไม่กี่วัน แต่ ไม่ว่าจะมีเวลาเที่ยวปารีสมากน้อยแค่ไหน สิ่งที่คุณไม่ควรพลาดเลยก็คือการไปเยือน 10 สถานที่ต่อไปนี้ ที่ทำให้คุณได้สัมผัสกับความเป็น "ปารีส" อย่างแท้จริง


            1. การนั่งรถทัวร์ชมกรุง (Double Decker Bus Tour)            การนั่งรถทัวร์ชมกรุงเป็นสิ่งที่คุณควรทำอย่างยิ่ง โดยเฉพาะกับนักท่องเที่ยวที่มาปารีสเป็นครั้งแรก เพราะที่นี่จะมีรถทัวร์ที่เรียกกันว่า L'Open ทัวร์ ซึ่งเป็นรถทัวร์ที่มีดาดฟ้าอยู่ข้างบน เพื่อให้คุณได้ชมเมืองปารีสอย่างไม่มีอะไรบดบังสายตาเลย

            นักท่องเที่ยวสามารถซื้อตั๋ววันเดียวหรือสองวันก็ได้ สำหรับการนั่งรถชมเมืองใน 4 เส้นทาง โดยทันทีที่คุณซื้อตั๋วแล้ว ทางรถทัวร์จะมีชุดหูฟังให้คุณ เพื่อใช้ในการเสียบต่อกับแจ็คที่อยู่บริเวณด้านข้างของเบาะที่นั่ง ซึ่งนักท่องเที่ยวสามารถฟังบรรยายไปตลอดการเดินทาง โดยเลือกฟังได้ถึง 8 ภาษา คือ ภาษาฝรั่งเศส ภาษาอังกฤษ ภาษาญี่ปุ่น ภาษาอิตาลี ภาษาเยอรมัน ภาษาสเปน ภาษารัวเซีย และภาษาจีน

นั่งรถชมกรุง

            สำหรับเคล็ดลับในการนั่งรถทัวร์ชมกรุงปารีสนั้น แนะนำให้คุณลองใช้บริการในวันธรรมดาหรือเช้าวันหยุดสุดสัปดาห์จะดีที่สุด เพราะหากใช้บริการในช่วงเวลาอื่นคนจะแน่นมาก และคุณอาจจะได้ยืนในห้องยืนที่จัดไว้รองรับเวลาที่มีนักท่องเที่ยวจำนวนมาก นอกจากนี้ หากคุณใช้บริการช่วงคนน้อย คุณสามารถที่จะเปลี่ยนแจ็กหูฟังของคุณได้ในกรณีที่ใช้หูฟังต่อกับแจ็กบางตัว ไม่ได้อีกด้วย

            

            2. ชมทิวทัศน์จากด้านบนของหอไอเฟล (Eiffel Tower)
            หอไอเฟลไม่เพียงแต่เป็นสัญลักษณ์ของเมืองปารีสเท่านั้น หากแต่ยังเป็นสัญลักษณ์ของประเทศฝรั่งเศสด้วย ดังนั้น หากนักท่องเที่ยวคนใดไม่ได้ไปเยือนหอไอเฟล ถือว่าไปไม่ถึงฝรั่งเศสเลยทีเดียว ทำให้ในแต่ละปีมีนักท่องเที่ยวกว่า 60 ล้านคน ไปเยือนหอไอเฟล โดยนักท่องเที่ยวสามารถขึ้นชมทัศนียภาพรอบกรุงปารีสได้ เพียงแค่ซื้อบัตรที่บูธซึ่งอยู่บริเวณฐานของหอไอเฟล แล้วขึ้นลิฟท์ไปยังชั้นต่าง ๆ ของหอไอเฟล

หอไอเฟล

            และด้วยความที่หอไอเฟลมีนักท่องเที่ยวมาเยี่ยมชมในแต่ละวันเป็นจำนวนมาก (โดยเฉพาะในช่วงฤดูร้อน) แนะนำให้คุณไปเที่ยวชมช่วงเช้าหรือหลัง 6 โมงเย็น หรือในวันธรรมดา เพื่อที่จะได้ไม่ต้องรอคิวเป็นเวลานาน


            3. ล่องเรือในแม่น้ำเซน ชมพระอาทิตย์ตกดิน (Sunset River Cruise on the Seine)            การล่องเรือในยามใกล้ค่ำเป็นทางเลือกที่ดีมาก หากคุณอยากจะชมทิวทัศน์ยามราตรีของกรุงปารีส โดยเรือจะล่องจากหอไอเฟล ผ่านสถานที่ที่น่าสนใจสองฝั่งแม่น้ำเซน รวมถึงผ่านโบสถ์นอทเทอร์ดัมด้วย

แม่น้ำเซน

            สำหรับเคล็ดลับของการนั่งเรือชมพระอาทิตย์ตกดินนั้น แนะนำให้คุณไปก่อนเวลาขายตั๋ว เพื่อที่จะได้เลือกที่นั่งหลังก่อนนักท่องเที่ยวคนอื่น ซึ่งที่นั่งด้านหลังสุดนี้จะเป็นบริเวณที่ไม่มีหลังคา ไม่ล้อมด้วยกระจก และบริเวณนี้คือจุดที่ดีที่สุดสำหรับการถ่ายภาพสวย ๆ ของเมืองปารีสยามพระอาทิตย์ตก


            4. โบสถ์นอทเทอร์ดัม (Notre Dame Cathedral)
            โบสถ์นอทเทอร์ดัมเป็นอีกหนึ่งสัญลักษณ์ของกรุงปารีส เพราะเป็นสถานที่ที่อยู่คู่กับเมืองปารีสมาช้านาน และมีชื่อเสียงด้านความใหญ่โตหรูหรา มีสถาปัตยกรรมที่งดงามมาก โดยการเที่ยวชมนั้นนักท่องเที่ยวจะได้เห็นความอลังการของโบสถ์นอทเทอร์ดัม อีกทั้งยังต้องขึ้นบันได 387 ขั้นเพื่อไปถึงยอดของโบสถ์

โบสถ์นอทเทอร์ดัม

            ส่วนเคล็ดลับในการชมโบสถ์นอทเทอร์ดัมนั้น แนะนำให้คุณไปเยี่ยมชมช่วงเช้า เพราะดวงอาทิตย์จะส่องกระทบกับซุ้มประตูทางทิศตะวันตกของโบสถ์ มองดูแล้วเหมือนเป็นประกายเพชรที่ระยิบระยับจับตา เพิ่มความหรูหราให้กับโบสถ์ได้เยอะเลยทีเดียว


            5. โบสถ์แซงต์ ชาแปลล์ (Sainte Chapelle)
            ถัดจากโบสถ์นอทเทอร์ดัม มีโบสถ์แซงต์ ชาแปลล์ ซึ่งเป็นโบสถ์ศักดิ์สิทธิ์ของชาวปารีส สร้างในสไตล์กอธิค มีการประดัประดาด้วยกระจกสวยงามมากมาย จนนักท่องเที่ยวที่ไปเยี่ยมชมต่างยอมรับว่ากระจกที่ใช้ตกแต่งโบสถ์มีความงด งามที่สุด ยิ่งเมื่อแสงจากภายนอกส่องเข้ามา ยิ่งทำให้มองเห็นลายกระจกชัดเจนและสวยงามมาก

โบสถ์แซงต์ ชาแปลล์

โบสถ์แซงต์ ชาแปลล์

            สำหรับคำแนะนำในการเยี่ยมชม ควรเยี่ยมชมช่วงเช้าดีที่สุด เพราะนักท่องเที่ยวไม่เยอะ หากไปช่วงอื่นต้องรอคิวเยี่ยมชม เพราะโบสถ์แซงต์ ชาแปลล์เป็นโบสถ์ขนาดเล็กมาก



            6. ถนนฌ็องเซลิเซ่ และประตูชัยนโปเลียน (Champs Elysees & Arc de Triomphe)

            ถนนฌ็องเซลิเซ่ เป็นถนนที่มีความสวยงามและมีชื่อเสียงที่สุดในกรุงปารีส นักท่องเที่ยวสามารถเดินตามถนนสายนี้ไปสู่ประตูชัยนโปเลียน ซึ่งเป็นอนุสรณ์สถานที่สำคัญในกรุงปารีส และที่นี่นักท่องเที่ยวสามารถขึ้นไปชมชั้นบนของประตูชัยได้ โดยเดินขั้นบันได 284 ขั้น หรือใช้ลิฟต์

ถนนฌ็องเซลิเซ่ และประตูชัยนโปเลียน

            7.  เลแซงวาลิด (Les Invalides (Napoleon's Tomb))
            เลแซงวาลิด เป็นอาคารที่ฝังพระศพของพระเจ้านโปเลียนที่ 1 ซึ่งมีศพนายพลพระสหายของพระเจ้านโปเลียนอีกหลายคนฝังอยู่ด้วย ตัวอาคารมีโดมที่ได้รับการยอมรับว่าเป็นโดมที่สวยงามที่สุดในกรุงปารีส นอกจากนี้ ยังมีศิลปะมากมายจัดแสดงอยู่ในนั้นอีกด้วย

เลแซงวาลิด

            8. พิพิธภัณฑ์ออร์เซย์ (Musee d'Orsay)
            พิพิธภัณฑ์ออร์เซย์เป็นพิพิธภัณฑ์ที่รวบรวมศิลปะหลายอย่างเข้าด้วยกัน อันได้แก่ ศิลปะด้านการออกแบบสิ่งทอ ศิลปะทางประวัติศาสตร์ ภาพถ่าย ประติมากรรม ซึ่งสะท้อนเอกลักษณ์ของปารีสออกมาได้เด่นชัดเลยทีเดียว

พิพิธภัณฑ์ออร์เซย์

            สำหรับเคล็ดลับในการเยี่ยมชมพิพิธภัณฑ์ออร์เซย์ ควรใช้เวลามากหน่อยเพื่อศึกษาศิลปะต่าง ๆ ที่จัดแสดงอยู่ทั้ง 3 ชั้นของพิพิธภัณฑ์ และที่ไม่ควรพลาดคือ ร้านอาหารที่มีหน้าต่างกระจกบานใหญ่ ให้นักท่องเที่ยวสามารถมองเห็นวิวทิวทัศน์ของแม่น้ำเซนได้อย่างเต็ม ๆ ตา

            9. พิพิธภัณฑ์ลูฟร์ (The Louvre)
            เป็นพิพิธภัณฑ์ทางศิลปะที่มีชื่อเสียงที่สุด เก่าแก่ที่สุด และใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของโลก พิพิธภัณฑ์แห่งนี้เคยเป็นพระราชวังหลวงมาก่อน จัดแสดงศิลปะที่มีคุณค่าระดับโลกมากมาย เช่น ภาพเขียนโมนาลิซ่า ผลงานของต่าง ๆ ของเลโอนาร์โด ดาวินซีแลอเล็กซานดรอส นอกจากนี้ พิพิธภัณฑ์ที่นี่ยังเป็นสถานที่ที่มีนักท่องเที่ยวมาเที่ยวชมมากที่สุดใน กรุงปารีส ดังนั้น คุณจึงไม่ควรพลาดในการเยี่ยมชมพิพิธภัณฑ์ลูฟร์แห่งนี้

พิพิธภัณฑ์ลูฟร์

            10. มงต์มาร์ทร์ (Montmarte & Sacre Couer Basilica)

            มงต์มาร์ทร์เป็นหุบเขาสูง 130 เมตร ทางเหนือของปารีสและเป็นจุดที่สูงที่สุดของเมือง บนเขาเป็นที่ตั้งของโบสถ์ซาเครเกอร์ สร้างขึ้นเพื่อเป็นอนุสรณ์สถานที่อุทิศแด่ชาวฝรั่งเศส ที่เสียชีวิตจากสงครามกับปรัสเซีย ออกแบบตามแบบศิลปะสไตล์โรมัน - ไบเซนไทน์ ซึ่งมีความอลังการและงดงามมาก

มงต์มาร์ทร์

            และ นี่ก็คือ 10 สถานที่ท่องเที่ยว ที่แสดงให้เห็นถึงเอกลักษณ์ทางศิลปวัฒนธรรมอันเป็นมรดกของชาวปารีส หากคุณเป็นอีกคนที่มีเวลาจำกัดในการท่องเที่ยว ลองวางแผนการเดินทางไปสถานที่ท่องเที่ยวเหล่านี้ดู เชื่อเถอะว่า หากคุณได้ไปเยือนแล้ว คุณจะได้ชื่อว่าเป็น "ผู้มาเยือน" ปารีสอย่างแท้จริง

จอมณรงธร (ตี๋)
ประธานชมรมภาษาตะวันตก
ปีการศึกษา 2555-56
กลุ่ม "รวมบาป"
2 กันยายน 2012

Eiffel Tower

ข้อมูลจาก ลูกแก้วกรุ๊ป

กว่าจะมาเป็น หอไอเฟล ที่ไม่มีใครไม่รู้จัก Eiffel Tower

หอไอเฟล (อังกฤษ: Eiffel Tower, ฝรั่งเศส: Tour Eiffel) หอคอย โครงสร้างเหล็ก ที่Champ de Mars บริเวณแม่น้ำแซน ในเมืองปารีส ประเทศฝรั่งเศส สถานที่และสัญลักษณ์ที่สำคัญแห่งหนึ่งของฝรั่งเศส ก่อสร้างในปี พ.ศ. 2432 (ค.ศ. 1889) โดย กุสตาฟ ไอเฟล ผู้ออกแบบคนเดียวกับเทพีเสรีภาพ เพื่อเป็นสัญลักษณ์การจัดงานแสดงสินค้าโลกในปี 1889 (พ.ศ. 2413) ฉลองครบรอบ 100 ปีแห่งการปฏิวัติอุตสาหกรรม หอไอเฟลทำขึ้นจากโลหะ 15,000 ชิ้น หนักถึง 7,000 ตัน ยึดต่อด้วยน๊อต 2,500,000 ตัว สีทาทั้งหมด 35 ตัน สูง 1,050 ฟุต สิ้นเงินค่าก่อสร้าง 7,799,401 ฟรังก์ แรกๆที่หอไอฟสร้างเสร็จ หอไอเฟลได้รับการประณามโดยทั่วไปว่าเป็นไอเดียที่ประหลาดและไม่เข้าท่า หอคอยไอเฟลได้ชื่อว่าเป็นสิ่งก่อสร้างที่สูงที่สุดในช่วงเวลา พ.ศ. 2432 - 2473 ในปัจจุบัน หอคอยไอเฟลมีนักท่องเที่ยวเยี่ยมชมประมาณ 5.5 ล้านคนต่อปี นับเป็นหนึ่งในเจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลกยุคใหม่

 

หอ ไอเฟลมีความสูง 300 เมตร (986 ฟุต) ซึ่งไม่รวม เสาอากาศ 24 เมตร (72 ฟุต) ด้านบนนั้น ถ้าเปรียบเทียบกับตึกแล้วจะมีประมาณ 75 ชั้น ในขณะที่ก่อสร้างปี พ.ศ. 2432(ค.ศ. 1889) หอไอเฟลนั้นเป็นสิ่งก่อสร้างที่สูงที่สุดบนโลก โดยถูกล้มตำแหน่งเมื่อเมืองนิวยอร์กได้สร้าง ตึกไครสเลอร์ สูง 319 เมตร(1046 พุต)  น้ำหนักเหล็กที่ใช้ก่อสร้างนั้นทั้งหมด 7,300 ตัน และถ้ารวมทั้งหมดก็เป็น 10,000 ตัน ส่วนจำนวนบันไดนั้นเปลี่ยนแปลงตลอด เมื่อแรกเริ่มนั้นมี 1710 ขั้น ในทศวรรษที่ 1980 มี 1920 ขั้น และในปัจจุบัน มี 1665 ขั้น

จอมณรงธร (ตี๋)

ประธานชมรมภาษาตะวันตก

ปีการศึกษา 2555-56

กลุ่ม "รวมบาป"

1 กันยายน 2012